14 એપ્રિલ, 1912 – જ્યારે ટાઈટેનિક આઈસબર્ગ સાથે અથડાઈને અંધારાં સમુદ્રમાં ડૂબી રહી હતી, ત્યારે આખી શીપ પર એક માણસ શાંત દિલથી કામ કરી રહ્યો હતો – ચાર્લ્સ જૌઘિન, મુખ્ય બેકર.
જ્યારે બધાં લોકો હાંફળા -ફાંફળા થઈને દોડાદોડી કરતા હતા, ત્યારે ચાર્લ્સ બેકરીમાંથી બ્રેડ કાઢીને લોકોમાં વહેંચી રહ્યો હતો. બચવાની આશા ઓછી હતી, તો પણ તેણે પોતાનાથી થયું તે કર્યું .
બારમાં ગયો, થોડી નહિં, ઘણી વ્હિસ્કી પીધી , અને પછી ટેબલ-ખુરશીઓ પાણીમાં ફેંકી - ડૂબતા લોકોને કંઈક સહારો મળે એટલા માટે.
અંતે ચાર્લ્સ પોતે પણ દરિયામાં કૂદી પડ્યો...ટાઈટેનિક છોડનારો એ સૌથી છેલ્લો માણસ હતો .
અને આશ્ચર્ય!
આ બંદો કલાકો સુધી બરફ જેવા પાણીમાં તણાતો રહ્યો અને બીજે દિવસે જીવતો મળી આવ્યો.
એને હાઈપોથર્મિયાની કોઈ અસર પણ થઈ ન હતી.
શું એનો જીવ વ્હિસ્કીએ બચાવ્યો હતો?
કે શું એના શાંત મન અને સમજદારીનું પરિણામ હતું ?
શું તમે એમ માનો છો કે નશામાં માણસ વધારે હિંમતવાન બની શકે છે? કે પછી એ માત્ર નસીબ હતું?
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો